Angel Mason her zaman hemşire olmak istemedi, ama büyükannesi Michigan hastanesinde mükemmel bakım aldığında fikrini değiştirdi.

"Başta hemşire olmak istemiyordum," dedi. "Annem, teyzem ve yengem hepsi hemşire ama bu benim hayalim değildi. Büyükannem yoğun bakıma girene kadar ve aldığı bakım inanılmaz olana kadar değildi. Hemşireler çok nazikti. Orada çok fazla ailemiz vardı ve bize karşı çok sabırlıydılar, yaptıklarını açıklamak için zaman ayırdılar. Eve gittim ve eşime 'Sanırım hemşirelik okuluna gitmek istiyorum' dedim."

Hemşirelik okulunu bitirdikten ve Michigan'da birkaç yıl çalıştıktan sonra, Mason ve ailesi Tucson'a taşındı ve burada TMC'de Yetişkin Tıpbi/Cerrahi biriminde kayıtlı hemşire olarak işe başladı. Bu sekiz yıl önceydi. Şimdi aynı birimin hemşire müdürü olarak görev yapıyor. Çağrısını buldu ve hastalara ve ailelerine yıllar önce büyükannesiyle yaşadığı aynı deneyimi yaşamasına yardımcı olmayı çok seviyor.

"Gerçekten bir aşk ve tutku oldu," dedi. "Sanırım bu her zaman benim bir parçamdı."

Michigan'da başladığı sıkı bağlı, aile odaklı hastaneden uzaklaşmak başta göz korkutucuydu.

"Yeni kız olmaktan endişeleniyordum," diye hatırlıyordu. "Ama TMC'ye geldiğimde farklı değildi. Kendimi çok rahat ve hoş karşılanmış hissettim, birimde hızla ilişkiler geliştirdim. Sanırım beni burada tutan şey bu. Sorun insanlar."

Mason, yöneticileri ve yönetim ekibiyle her zaman iyi ilişkiler kurmuş olmasından çok hoşlanıyor.

"Yönetici ekibiniz ve yöneticilerinizle çalışma ilişkisi kurabilmek ve hatta hemşirelik ekibinizin mesajda olması çok önemli olduğunu düşünüyorum. Ve bence birçok başka sistemde bu yok," dedi. "Aile kültürü, personel ve üst düzey yöneticilerle olan tüm etkileşimlerimizde açıkça görülüyor. Bence TMC'de belirgin bir his bu."