Opgegroeid in de Filipijnen, waar armoede heel gewoon is, begreep Jenny Teppett dat onderwijs, hard werken en vastberadenheid noodzakelijk waren om de barrières naar een beter leven en een solide toekomst voor haarzelf en haar gezin af te breken.

Na de verwoestende uitbarsting van de Mt. Pinatubo-vulkaan in 1991 verloren ze alles: "Ons huis werd verwoest, het bedrijf van mijn vader, onze honden verloren en alles waar mijn ouders voor hadden gewerkt. We vertrokken met niets dan doorzettingsvermogen en de hoop dat ik op een dag mijn droom zou kunnen waarmaken om in de gezondheidszorg te werken en ons leven opnieuw op te bouwen."

Met steun van haar ouders, familie en een studiebeurs behaalde Teppett haar bachelordiploma en ging ze aan de slag als vrijwillige verpleegkundige. "In de Filipijnen betaal je het ziekenhuis om ervaring op te doen als vrijwilliger totdat ze je aannemen, dus doe je een andere baan om jezelf te onderhouden. Je krijgt niet genoeg rust en slaap."

In hun cultuur was het als oudste haar verantwoordelijkheid om voor haar twee broers en zussen te zorgen en hen te ondersteunen tijdens de universiteit. "Ons land is erg arm. Toen ik de kans kreeg om naar het Verenigd Koninkrijk te gaan en als verpleegkundige te werken, greep ik die aan. Ik heb gesolliciteerd in de VS en het VK en ik zei: "Wie er ook als eerste reageert, daar ga ik heen."

Teppett begon aan haar reis naar het Verenigd Koninkrijk en ervoer een ernstige cultuurshock, vooral op de werkvloer. "Als verpleegster thuis heb je niet veel steun; Je biedt volledige patiëntenzorg met zeer weinig middelen. Maar mensen slaagden er altijd in om oplossingen te vinden ondanks de moeilijkheden in hun dagelijks leven, hier en in het Verenigd Koninkrijk krijgen verpleegkundigen veel ondersteuning voor patiëntenzorg en de geavanceerde technologie."

Toen haar vader een jaar geleden onverwacht overleed, kon ze niets doen om hem te helpen. "Het is moeilijk voor te stellen, maar het ziekenhuis rekent de patiënt voor alles. Mijn zus vroeg om kussen en handdoek voor mijn vader, maar ze kreeg te horen dat het op de patiënt wordt afgeschreven als ze dat nodig hebben. Het doet je beseffen hoeveel zegeningen we hier hebben."

Haar ervaringen met mensen uit verschillende culturen en achtergronden hebben haar geholpen te begrijpen dat een essentieel onderdeel van verpleegkunde en het creëren van een genezende omgeving het leren over de diverse achtergronden, waarden, gedragingen en culturele en morele overtuigingen van haar patiënten is.

Teppett straalt oprechte liefde uit voor haar familie, zowel in het Tucson Medical Center als thuis. "Een van de kostbare bezittingen in ons leven is familie, we moeten het koesteren, liefhebben en verzorgen."

"Mijn eigen land verlaten voor een beter leven betekende dat ik mijn familie en dierbaren moest achterlaten, mijn leven werd een reis vol onzekerheid, en ik groeide op onverwachte manieren, ging nieuwe uitdagingen aan en verbreedde mijn horizon. Waar het leven je ook brengt, vergeet niet wie je bent en waar je vandaan komt."

Tucson Verpleegkundigen Week Stichting erkent, maakt bekendheid en ondersteunt de prestaties, innovaties en bijdragen van verpleegkundigen aan de gezondheid van onze gemeenschap door 50 uitstekende verpleegkundigen te eren als de Fabulous 50. Goed gedaan Jenny met de nominatie en erkenning als een van Tucsons Fab 50. Verpleegkundigen